Over hoogbegaafden en Dombo’s…

Over hoogbegaafden en Dombo’s…

Ik hou van lezen, maar meer nog van verhalen. Verhalen die telkens weer anders zijn -afhankelijk van wie ze vertelt-, verhalen die veranderen doorheen de tijd, verhalen die betekenis geven, die perspectief bieden, verhalen die symbool staan voor iets anders, maar bovenal van verhalen die hoop geven…

Wie kent niet het verhaal van Dombo, het olifantje dat leerde vliegen met behulp van een toverveer? Het is een beeld waar ik vaak naar teruggrijp (ja, ook in het werken met volwassenen 😉)

Een magische veer, een symbool van moed, of hoe je soms ook uit een gebroken vleugel je kracht kan halen. Een proces van (veel) vallen en opstaan, van fouten durven maken en jezelf de kans gunnen om eruit te leren, van tegenslagen kunnen verwerken, van opnieuw beginnen, van angsten uitspreken en hulp durven vragen, van open kunnen staan voor feedback, en vooral van vertrouwen dat het –vroeg of laat- wel goed komt. Vertrouwen in jezelf, je omgeving en bovenal in je éigen (tover)kracht… Veren als hefboom naar basiscompetenties om talent tot ontwikkeling te laten komen, maar niet in het minst ook naar kansen om als mens meer jezelf te mogen zijn en authentiek in het leven te kunnen staan.

Wanneer we het hebben over de nood aan cognitieve uitdaging bij hoogbegaafdheid (hét standaardzinnetje zo lijkt het soms wel…), draait het in feite ook om veerkracht (pun intended 😊). Hoogbegaafde individuen denken anders, sneller alsook dieper en cognitieve uitdaging blijft cruciaal om hieraan tegemoet te komen. Verrijkingswerk wordt echter nog al te vaak ingezet als bezigheidstherapie enkel en alleen om verveling tegen te gaan. Niet zelden wordt het nog gezien als zoethoudertje omdat je hoogbegaafde leerling anders wel eens de klas op stelten zou durven zetten of thuis na schooltijd uitbarst. Of erger nog, als een verplichting, omdat je de àllerhoogste ambities zou moeten nastreven omdat je daar nu eenmaal het potentieel voor hebt. Laten we alsjeblief afstappen van dat idee en de noodzaak ruimer zien. Uitdagingen zijn cruciaal voor het ontwikkelen van veerkracht en zelfvertrouwen, zo simpel is het. Immers, wanneer alles gemakkelijk gaat en je zonder enige inspanning overal komt, zijn deze dynamieken heel kwetsbaar of zelfs onbestaand wanneer het wél eens lastig wordt.

We benadrukken het binnen Hoogbloeier telkens weer: geef kinderen en volwassen de mogelijkheden om vérder te durven kijken dan hun eigen veilige comfortzone, biedt hen tools om zich bewust te worden van patronen, help ze voelen wat er speelt (en ja, soms moet je daarvoor het cognitieve net loslaten en even uit dat hoofd gaan), …  want niet zelden zijn het de uitdagingen in het leven die ons de grootste kans geven tot bewustzijn, groei en zelfontplooiing. Uitdagingen die ons naar die magische veer doen grijpen, deze krampachtig in onze handen laat klemmen, om ons uiteindelijk te laten realiseren dat we helemaal geen toverveer nodig hebben om te kunnen vliegen en het op eigen kracht ook wel aankunnen.

Vanuit mijn persoonlijke visie is uitdaging op cognitief vlak een mooie hefboom hiertoe en zeker op schools vlak gemakkelijk inzetbaar. Ik wil evenwel vol overtuiging pleiten om ook hier out of the box te durven denken en te exploreren, om veel verder te kijken dan het denken en de mind alleen. Hoogbegaafdheid gaat immers om veel meer dan cognitief potentieel. Het gaat om een totale manier van zijn, aanvoelen en in de wereld staan. Een (zorg)aanbod, zowel op school/werk als daarbuiten, dat veel breder gaat dan enkel het cognitieve is onontbeerlijk om tegemoet te komen aan de noden die zich vandaag te dag stellen.

Ik hou van verhalen, en geloof ten volle in het verhaal dat we met Hoogbloeier willen brengen. Een verhaal in volle ontwikkeling, nooit af (hoewel, wat zou dàt mooi zijn, dat we uiteindelijk overbodig worden omdat het hoogbegaafde verhaal alom gekend is en doorverteld wordt), en steeds weer anders. Een verhaal voor ouders, voor kinderen, voor volwassenen, voor scholen en voor leerkrachten. Een verhaal voor onszelf ook. Want hoezeer we ook als coach/psycholoog/therapeut worden aangesproken in onze expertfunctie, ik merk dagdagelijks hoe hard ik ook zelf geraakt word door de mensen die in de praktijk mijn pad kruisen. Verhalen inspireren, en ook mijn eigen verhaal – en daarmee dat van mijn kinderen – wordt door dat van cliënten telkens weer verdiept, verrijkt en verbreed.

Een oprechte dankjewel daarvoor. Het is een voorrecht om eventjes deel te mogen uitmaken van jullie verhaal, om te mogen luisteren en mee stil te staan, samen te zoeken, misschien zelfs om wat input te mogen suggereren voor alinea’s die nog moeten komen. Om heel eventjes vrijblijvend een veertje te mogen aanbieden, alleen maar opdat ieder van jullie zich gesterkt mag voelen en zich mag realiseren dat hij/zij het eigenlijk zélf kan en altijd al in zich had…

Mijn dank is groot.

Copyright © 2019 Isabel – Psycholoog en Coach Hoogbegaafdheid – www.prinsjonathan.be – regio Bierbeek – Alle rechten voorbehouden. Niets uit dit artikel mag worden verveelvoudigd, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur. Online delen mag mits vermelding van auteur en link naar dit artikel.

2019-03-26T00:04:41+00:00

Hoogbloeier cvba

Adm.zetel: Tarbotstraat 23 - 9000 Gent

Phone: coachingsnetwerk: 0032 468 33 44 72